Πότε πρέπει το παιδί μου να δει έναν θεραπευτή;

Μερικές φορές τα παιδιά, όπως και οι ενήλικες, μπορούν να επωφεληθούν από την ψυχοθεραπεία. Η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να αναπτύξουν δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων και επίσης να τους διδάξουν την αξία της αναζήτησης βοήθειας. Οι θεραπευτές μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά και τις οικογένειες να αντιμετωπίσουν το άγχος και μια ποικιλία συναισθηματικών και συμπεριφορικών θεμάτων.

Οι συνεδρίες μπορεί να είναι ατομικές ή ομαδικές, ανάλογα την ηλικία και τις ανάγκες του παιδιού.

Σημάδια που δείχνουν πως ένα παιδί μπορεί να επωφεληθεί από έναν ψυχολόγο:
• αναπτυξιακή καθυστέρηση στην ομιλία ή τον έλεγχο των σφιγκτήρων.
• προβλήματα μάθησης ή προσοχής (όπως Διάσπαση Προσοχής και Υπερκινητικότητα, Μαθησιακές Δυσκολίες).
• προβλήματα συμπεριφοράς (όπως υπερβολικός θυμός, υπέρμετρη ενεργητικότητα ή νωθρότητα, διατροφικές διαταραχές).
• μια σημαντική πτώση των βαθμών, ιδιαίτερα αν το παιδί σας διατηρεί κανονικά υψηλούς βαθμούς.
• επεισόδια θλίψης, ξεσπάσματα σε κλάματα ή κατάθλιψη.
• κοινωνική απόσυρση ή απομόνωση.
• παιδιά που είναι θύματα εκφοβισμού ή εκφοβίζουν άλλα παιδιά.
• μειωμένο ενδιαφέρον για παλαιότερες δραστηριότητες.
• υπερβολικά επιθετική συμπεριφορά (όπως δάγκωμα, κλοτσιές ή χτυπήματα).
• ξαφνικές αλλαγές στην όρεξη (ιδιαίτερα σε εφήβους).
• αϋπνία ή αυξημένη υπνηλία.
• υπερβολικές σχολικές απουσίες ή σχολική άρνηση.
• διακυμάνσεις της διάθεσης (π.χ. χαρούμενο τη μια στιγμή, έντονα αναστατωμένο την επόμενη).
• Ξαφνική εμφάνιση ή αύξηση σωματικών ενοχλήσεων (όπως πονοκέφαλος, στομαχόπονος ή να παραπονιέται ότι δε νιώθει καλά), παρά τις φυσιολογικές εξετάσεις από το γιατρό σας.
• αντιμετώπιση σοβαρής, οξείας ή χρόνιας ασθένειας.
• προβλήματα μετάβασης (μετά από το διαζύγιο ή μια αιφνίδια μετεγκατάσταση).
• θέματα πένθους.
• τραυματικά γεγονότα, όπως σεξουαλική, σωματική ή συναισθηματική κακοποίηση.

 

Πολλά παιδιά χρειάζονται βοήθεια για την αντιμετώπιση του σχολικού στρες, όπως τις σχολικές εργασίες, το άγχος επίδοσης, τον εκφοβισμό ή την πίεση από τους συμμαθητές. Άλλα χρειάζονται βοήθεια για να συζητήσουν τα συναισθήματά τους σχετικά με τα οικογενειακά ζητήματα, ιδιαίτερα εάν υπάρξει μια σημαντική μετάβαση, όπως ένα διαζύγιο, μια αιφνίδια μετακόμιση ή μια σοβαρή ασθένεια. Σημαντικά γεγονότα της ζωής, όπως ο θάνατος ενός μέλους της οικογένειας, ενός φίλου ή ενός κατοικίδιου ζώου, ένα διαζύγιο ή μια μετακόμιση, η κακοποίηση, ή μια σοβαρή ασθένεια σε κάποιο μέλος της οικογένειας, μπορούν να προκαλέσουν άγχος που δύναται να οδηγήσει σε προβλήματα με τη συμπεριφορά, τη διάθεση, τον ύπνο, την όρεξη και την ακαδημαϊκή ή κοινωνική λειτουργικότητα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν είναι τόσο ξεκάθαρο τί είναι αυτό που έχει προκαλέσει στο παιδί ξαφνική απόσυρση, έντονη ανησυχία, ξεσπάσματα θυμού και κλάματος. Αλλά εάν αισθάνεστε ότι το παιδί σας μπορεί να έχει ένα συναισθηματικό πρόβλημα ή πρόβλημα συμπεριφοράς ή χρειάζεται βοήθεια για να αντιμετωπίσει ένα δύσκολο συμβάν ζωής, εμπιστευθείτε κάποιον ειδικό.

Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας θα μπορούσαν να επωφεληθούν από έναν ψυχολόγο, εάν υπάρξει σημαντική καθυστέρηση στην επίτευξη αναπτυξιακών ορόσημων, όπως το περπάτημα, η ομιλία και ο έλεγχος των σφιγκτήρων και αν υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με την ύπαρξη αυτισμού ή άλλων αναπτυξιακών διαταραχών.

Ίσως να ανησυχείτε ότι το παιδί σας θα αναστατωθεί όταν θα του μιλήσετε για μια επερχόμενη επίσκεψη σε έναν θεραπευτή. Αν και αυτό συμβαίνει μερικές φορές, είναι σημαντικό να είστε ειλικρινείς σχετικά με την επίσκεψη και για ποιους λόγους το παιδί σας (ή η οικογένεια) θα πάει. Το ζήτημα μπορεί να ξαναπροκύψει κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, αλλά είναι σημαντικό να έχετε προετοιμάσει το παιδί σας για αυτό. Εξηγήστε στα μικρά παιδιά ότι αυτή η επίσκεψη στο γιατρό δεν περιλαμβάνει φυσική εξέταση ή ενέσεις. Μπορείτε επίσης να επισημάνετε ότι αυτός ο τύπος γιατρού μιλάει και παίζει με τα παιδιά και τις οικογένειες για να τους βοηθήσει να λύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και να νιώσουν καλύτερα. Τα παιδιά μπορεί να αισθανθούν καθησυχασμένα όταν μάθουν ότι ο θεραπευτής θα βοηθήσει τους γονείς τους ή και άλλα μέλη της οικογένειας. Τα μεγαλύτερα παιδιά και οι έφηβοι μπορούν να καθησυχαστούν όταν μάθουν ότι οτιδήποτε λένε στον θεραπευτή είναι εμπιστευτικό και δεν μπορούν να το μοιραστούν με κανέναν άλλο, συμπεριλαμβανομένων των γονέων ή άλλων γιατρών, χωρίς την άδειά τους, με μοναδική εξαίρεση αν υποδηλώσουν ότι έχουν σκέψεις αυτοκτονίας ή να βλάψουν τον εαυτό τους ή κάποιο άλλο πρόσωπο.

Η παροχή τέτοιων πληροφοριών σε παιδιά πριν από το πρώτο ραντεβού μπορεί να βοηθήσει στο να αποτρέψει το παιδί σας να αισθάνεται διαφορετικό ή να απομονωθεί και να το διαβεβαιώσει ότι η όλη η οικογένεια είναι πρόθυμη να συνεργαστεί για να διορθωθεί το πρόβλημα.

Μοιραστείτε το: